Augustynowicz jako pierwsza konsekwentnie wprowadzała na polskie sceny modę na młodą dramaturgię poruszającą ważne problemy społeczne. Właśnie w szczecińskim teatrze odbyły się polskie prapremiery dramatów Stiga Larssona ("Naczelny", "Siostry i bracia"), Clare McIntyre'a ("Bez czułości"), Wernera Schwaba ("Moja wątroba jest bez sensu"). Artystyczne upodobania Augustynowicz najpełniej przejawiły się w inscenizacji tekstu Grzegorza Nawrockiego "Młoda śmierć", opowiadającej brutalnym, naturalistycznym wręcz językiem o morderstwach dokonanych przez młodych ludzi. Augustynowicz połączyła w przedstawieniu środki czysto teatralne, projekcje wideo, atakowała widzów muzyką.

"Podczas przedstawienia słychać, co najlepiej 'trafia' w widzów" - mówiła reżyser w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej". "Albo jest milczenie, które jest gęstym słuchaniem, albo śmiech, albo nerwowe reakcje. Widzów nie wolno traktować jako gorszych czy głupszych niż grono specjalistów. Teatr jest dla wszystkich. Jeżeli działa na poziomie emocji, będzie skuteczny, bo poza wykształceniem i pochodzeniem jesteśmy przecież skonstruowani z emocji. W teatrze nie trzeba wszystkiego rozumieć. Poprzez teatr literacki jesteśmy wprawdzie przyzwyczajeni, by odwoływać się do znaczeń, ale nie wszystkie muszą być przez widza interpretowane. A stopnie trudności tekstów dramatycznych pozostawiam teatrologom."

Ważniejsze nagrody i odznaczenia:

1997 - Nagroda jury oraz nagroda dziennikarzy za reżyserię przedstawienia "Iwona, księżniczka Burgunda" na 22. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych;

1998 - "Laur Konrada" za reżyserię sztuki Wernera Schwaba "Moja wątroba jest bez sensu" na 1. OFSR "Interpretacje" w Katowicach; Paszport "Polityki" za przedstawienia odważne, mądre, dotykające bolesnych miejsc naszej epoki oraz za kształt artystyczny szczecińskiego Teatru Współczesnego.

Spotkanie odbędzie się 11 stycznia o godz. 18.00, w sali kameralnej „Czarna Obca”.